Rondom de Vermaning en andere berichten

Week bericht van Renée

Wereldvluchtelingendag

Vandaag 20 juni, is het Wereldvluchtelingendag.
Toen ik dit gister op de computer nazocht, zag ik een artikel waarvan ik schrok toen ik me het besefte: Wist u dat er op dit moment 79,5 miljoen mensen op de vlucht zijn voor oorlog, geweld of onderdrukking ? Wereldvluchtelingendag is in 2000 ingesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en vraagt om begrip voor vluchtelingen, die recht hebben op een veilig bestaan. Dat heb ik aan den lijve ondervonden toen ik vlak na een verschrikkelijke burgeroorlog in Mozambique uitgenodigd was door de werkgroep Zuidelijk Afrika en daar kennis maakte met twee grote groepen vrouwen, die de verschrikkingen van die 15 jaar lange oorlog meedroegen in hun dagelijks bestaan... In Zuidhorn gebeurt vanmorgen iets bijzonders: De diaconieën van de Gast - en de Dorpskerk hebben vorige week een oproep gedaan in de informatiebrief van beide kerken én in de plaatselijke krant onder het motto: “Heel Zuidhorn bakt een appeltaart”. Je kunt nalezen hoe dit initiatief is ontstaan en vandaag wordt hier ook aandacht aan geschonken door RTV- Noord. Appeltaarten ( hoe Nederlandser kan het ?) gebakken door inwoners van Zuidhorn worden vandaag bij de in Zuidhorn en Noordhorn woonachtige vluchtelingen en statushouders door vrijwilligers bezorgd. De afgelopen jaren kookten enkele van hen heerlijke exotische gerechten om met ruim 100 mensen daar samen van te genieten, maar ook samen te praten en contacten te leggen. Dat was dit jaar in de Coronaperiode niet mogelijk en vandaar dat de werkgroep van de “Tafels van Hoop” dit initiatief bedacht. Ook al heb ik dit gedicht van Vaclav Havel al eens eerder aan jullie gegeven, het past er zo goed bij :

Hoop

Diep in ons zelf dragen we de hoop,
als dat niet het geval is, is er geen hoop meer.
Hoop is een kwaliteit van de ziel
en hangt niet af van wat er in de wereld gebeurt.
Hoop is niet voorspellen of vooruitzien.
Het is een gerichtheid van de geest,
een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.
Hoop in die diepe en krachtige betekenis
is niet hetzelfde als vreugde omdat alles goed gaat
of de bereidheid je in te zetten voor wat succes heeft.
Hoop is ergens voor werken omdat het goed is
niet alleen omdat het kans van slagen heeft.
Hoop is niet hetzelfde als optimisme,
evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is,
ongeacht de afloop, het resultaat.



Weekbericht van Tineke

Bonhoeffer Brevier

11 juni

Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout zijn kracht verliest, waarmede zal het gezouten worden? Het deugd nergens meer toe dan om weggeworpen en door de mensen vertreden te worden.

Beste mensen,
Al weer een week voorbij en wat voor week, een week die ons confronteerde met een virus, nu niet het corona virus maar het discriminatie virus. Dit blijkt een zeer hardnekkig virus, een virus wat al vele jaren over de wereld rondwaard en wat moeilijk uit te bannen is.

In kranten, op het nieuws op televisie en radio werd en wordt er veel aandacht voor gevraagd en een oplossing voor de aanpak van dit virus schijnt niet zo gemakkelijk te zijn. Het is iets dat we meekrijgen vanuit onze opvoeding, school en sociale en maatschappelijke omgeving en het blijkt moeilijk uit te bannen. We zitten allemaal in onze eigen bubbel en vinden het moeilijk om daar uit te stappen.

Mensen met een iets andere huidskleur, mensen die onze taal niet goed beheersen, mensen uit een andere sociale/maatschappelijke groep, kortom mensen die niet behoren tot de groep waar u/ik dagelijks mee om gaat. Zij voelen zich niet altijd gehoord, worden niet in hun waarde gelaten en worden soms als minderwaardig gezien en zo behandeld.

Misschien denkt u dat u er niets mee te maken heeft met dit virus/ probleem. Ik ben echter benieuwd hoe uw omgeving daarover denkt, is het een onderwerp van gesprek, heeft u het er wel eens over en zo ja, wat zijn de ervaringen van de mensen in uw omgeving, uw eventuele kinderen, kleinkinderen, neefjes en nichtjes. Kennen zij mensen die hier wel mee te maken hebben en hoe gaan zij daar mee om?

Als u denkt dat het hier in het noorden niet zo’n vaart loopt, dan moet ik u helaas teleurstellen. Het is niet een opwekkend verhaal maar bij ons in de straat woonde een jong echtpaar met twee kinderen, zij was een zwarte vrouw en hij een witte man, ze hebben er niet zo lang gewoond, vanwege racistische opmerkingen in het dorp zijn zij vertrokken. De negatieve reacties die er kwamen toen er sprake was van mogelijke vluchtelingen opvang in Grootegast en de opmerkingen die ik hoor naar aanleiding van de anti zwarte Pieten acties.

Natuurlijk denkt niet iedereen zo maar het zijn wel gedachten die leven en waar we over moeten nadenken en over in gesprek moeten en dat valt niet altijd mee. Want hoe we het ook wenden of keren er zullen steeds meer mensen van veraf of dichterbij naar Nederland komen en dus ook naar Groningen. Om dit discriminatie virus te bestrijden is het belangrijk om in gesprek te gaan en te blijven en van elkaar te horen wat we belangrijk vinden en waarom. Ook in die zin zullen we het zout der aarde moeten zijn, want als we wegkijken blijft discriminatie bestaan.

Hartelijke groet, Tineke


Week bericht van Renée

Verwondering 06-06-2020

Waarschijnlijk weet u wel dat ik al een paar jaar als vrijwilliger bij Staatsbosbeheer (SBB) in Lauwersoog werk. Daar ben ik gastvrouw in het vernieuwde activiteitencentrum waar ik bij toerbeurt samen met andere vrijwilligers allerlei soorten vragen van bezoekers probeer te beantwoorden, inlichtingen en uitleg geef en desgevraagd van koffie of thee voorzie. Daarnaast worden er op velerlei gebied excursies aangeboden en mijn meest geliefde excursies zijn om iets te vertellen over het ontstaan van dit natuurgebied in samenhang met de specifieke planten en begroeiing, die daar nu aanwezig zijn. Vanaf de afsluiting van de Lauwerszee tot het Lauwersmeer van nu is er in 51 jaar wel heel wat veranderd en de omgeving verandert nog steeds, zij het wat minder snel. U begrijpt dat dit jaar zeker tot september allerlei excursies niet doorgaan en het leek mij interessant én leuk om een soort foto-rapportage te maken over de ontwikkeling van de planten gedurende een jaar. Daarvoor heb ik het gebiedje uitgekozen, dat het “natuurpad “ wordt genoemd en vlak achter de gebouwen van SBB ligt. Eén van de boswachters noemt het: “onze etalage” en dat geeft de bijzonderheid aan van deze plek. Vanaf halverwege maart maak ik hier nu, zo goed en kwaad als het gaat, regelmatig foto’s met een gewoon cameraatje en het valt me op hoe bijzonder het eigenlijk is, dat er zoveel soorten planten op deze plek groeien. Het begon met jong riet en een nog drassige grond waar ik wat kleine plantjes watermunt en waternavel vond. Een poosje daarna wat rode klaver -, rolklaverplantjes en de eerste blaadjes van orchideeën. Voor degenen die niet zo thuis zijn in planten zal ik echt geen opsomming geven van wat ik daar op het veldje allemaal tot nu toe heb zien groeien, met uitzondering van de orchideeën, deze groeien alleen op humusarme grond, zodra er bemest wordt verdwijnen ze. Dat is de reden waarom er maar één keer per jaar gemaaid wordt en al het maaisel wordt afgevoerd om de grond zo arm mogelijk te houden. Afgelopen dinsdag was ik er ook weer en heb me echt verwonderd over het feit dat na de regen van vorige week er zoveel meer groeide én bloeide als 10 dagen ervoor. Bovendien waren er door de warme dagen insecten uitgekomen, die in dat gebiedje horen bij de planten die daar op dat moment aanwezig waren: oa een klein blauw vlindertje, het Icarusblauwtje dat leeft van de nectar van de bloemetjes van de rolklaver. Dat is wat mij elke keer weer oprecht verwondert: Alles heeft zin, het enen kan niet bestaan zonder het andere en de natuur is afgestemd op de ontwikkeling van plant én dier hoe klein en nietig het ook is. Het icarusblauwtje heeft nog geen 2,5 cm spanwijdte van het ene topje van de vleugel naar andere vleugeltopje. Hij fladdert er lustig op los, geniet van de nectar van de op dat moment bloeiende rolklaver en is op zoek naar een vrouwtje van dezelfde soort om zo het voortbestaan te verzekeren. De eitjes worden het allerliefst op rolklaver gelegd, maar in ieder geval op vlinderbloemige planten, waaronder de klaversoorten vallen.

Als je dat geen wonder kan noemen, wie gelooft er dan nog in wonderen ??
Kun je nu begrijpen waarom ik dit werk zo graag doe?
Zeker, ik verwonder me vaak en hoop dat ik dat nog heel lang kan én blijf doen!!

Renée


Week bericht van Tineke

Beste mensen dit keer geen schrijven van Renée maar van mij (Tineke).
De afgelopen periode heb ik geprobeerd dagelijks in de Bonhoeffer Brevier te lezen. Dit boek hebben Jan en ik bij ons trouwen gekregen. Voor iedere dag van het jaar is er een korte overdenking in opgenomen en na eerdere pogingen om hier regelmatig uit te lezen leek het me nu een goede gelegenheid om die draad weer eens op te pakken. Zo gezegd, zo gedaan. Iedere dag een gedeelte en soms twee als ik een dag had overgeslagen.
Bij de samenstelling van dit boek is een keuze gemaakt uit alle werken van Bonhoeffer.
Dietrich Bonhoeffer was een duits theoloog en leefde van 1906 tot 1945. Hij werd ter dood veroordeeld voor o.a. zijn betrokkenheid bij een mislukte aanslag op Hitler in 1944, het vonnis is op 9 april van 1945 voltrokken. Er is veel werk wat hij in de loop van zijn leven geschreven heeft en ook vanuit de gevangenis gestuurd heeft naar familie en vrienden bewaard gebleven en dit wordt tot op heden veel gelezen.
Afgelopen week op 26 mei las ik onderstaand stuk wat hij indertijd vanuit de gevangenis geschreven heeft. Het stukje sprak me om meerdere redenen aan. Niet dat ik zijn situatie toen wil vergelijken met wat we nu doormaken maar soms voel ik me wel opgesloten nu alle persoonlijke contacten moeilijker zijn geworden. We moeten afstand houden tot alle mensen om ons heen, op straat lopen mensen met een grote bocht om elkaar. Wij hebben de afgelopen periode 3x iemand op bezoek gehad en zijn afgelopen dinsdag even bij Augustinus op de thee geweest, buiten in de tuin. Het is te hopen dat het lang mooi weer blijft deze zomer en dat tegen de herfst er toch een wat andere wind waait. Onze kinderen en kleinkinderen hebben we sinds januari, februari niet meer gezien anders dan met beeld telefoon. Ik weet het rationeel allemaal heel goed maar emotioneel heb ik het wel moeilijk en kan ik me ondanks alles wel eens eenzaam voelen.
Maar dan is er soms zo maar onverwacht een lichtpuntje, afgelopen maandag kregen we met de post een pakje met daarin een collage van foto’s van onze 7 kleinkinderen, we waren er beslist een beetje emotioneel van. En dan lees je dinsdag de 26 ste mei onderstaand stukje.
Uit: Bonhoeffer Brevier 26 mei

Pinksteren in de gevangenis

Nu vieren we ook Pinksteren nog gescheiden, terwijl het toch juist het feest van de gemeenschap is. Toen vanmorgen vroeg de klokken luidden verlangde ik sterk naar een kerkdienst, maar toen heb ik gedaan als Johannes op Patmos, ik heb zo’n mooie dienst gehouden voor me zelf dat ik geen eenzaamheid meer voelde; zo sterk waren jullie allemaal en ook de gemeenten waarmee ik vroeger Pinksteren vierde hierbij betrokken. Sinds gisteravond zeg ik om de paar uur het pinksterlied van P. Gerhardt met de mooie verzen ‘Du bist ein Geist der Freude’en ‘Gib Freudigkeit und Stärke .....’ Dat doet me goed. Het merkwaardige verhaal van het talenwonder heeft me weer sterk beziggehouden. De babylonische spraakverwarring, waardoor de mensen elkaar niet meer kunnen verstaan omdat ieder zijn eigen taal spreekt, moet overwonnen worden door Gods taal die allen begrijpen en die het enige communicatiemiddel is waardoor de mensen elkaar weer kunnen verstaan; de kerk is de plaats waar dit moet gebeuren. Dit zijn diepe en belangrijke gedachten. Leibnitz heeft zijn hele leven gelopen met het plan voor een universeel schrift, dat niet met woorden maar met duidelijke tekens alle begrippen zou moeten uitbeelden; een wijsgerige beschouwing op het pinksterverhaal, uitdrukking van zijn groot verlangen de verscheurde wereld van die tijd te helen.
Het is weer doodstil in huis, je hoort alleen de stappen der gevangenen die in hun cellen op en neer lopen; hoeveel trieste on-pinksterlijke gedachten spelen in hun hoofd. Als ik gevangenis predikant was, zou ik op zulke dagen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat langs de cellen gaan; dan zou je veel kunnen doen.......
Zo even werd helemaal onverwacht jullie pinksterpakketje afgegeven. Het is niet te beschrijven hoeveel goeds zoiets je doet. Je bent volkomen zeker van het geestelijk contact met jullie allemaal, maar toch verlangt je geest kennelijk dat die liefdeband, dat contact, tastbaar wordt; dan worden stoffelijke dingen dragers van geestelijke realiteit. Dit verlangen is, geloof ik, analoog met het verlangen van alle godsdiensten naar het zichtbaar worden van de geest in het sacrament.

Ondanks dat wij zondag gescheiden de Pinksterdienst vieren, ieder op zijn en/of haar eigen wijze hoop ik dat we ons met elkaar verbonden mogen weten.

Ik wens iedereen goede pinksterdagen,

Tineke


Weekbericht van Renée

De merel

Al zolang als ik op de boerderij woon ( dat is al meer dan 45 jaar) geniet ik van de zang- en weidevogels rondom onze boerderij. Eén van de mooiste zangers vind ik wel de merel, die vooral in deze periode zowel ’s morgens vroeg als ’s avonds laat zingt en omdat het nu lang licht blijft is dat meestal ook op het moment dat ik naar bed ga.

één van de merels zit sinds 2 weken dichtbij in een van de essen bij mijn slaapkamerraam te zingen. Ik denk dat dit mannetje samen met zijn vrouwtje een nestje met 4 jongen in de rozenstruik heeft, die tegen de muur van de slaapkamer staat. Al dagen lang luister ik naar die zang en stel me voor wat hij nu eigenlijk zingt.

Vandaag pakte ik maar eens een paar van mijn vogelboeken erbij om te kijken wat vogelkenners horen en beschrijven bij de zang van de merel. Het “tjoek”, “ tsjink” en meer uitroepen bespaar ik je. Uit mijn 6 vogelboeken heb ik er twee uitgezocht en grappig is: Mijn oudste, eerste échte vogelgids van R.T. Peterson e.a. (tiende geheel herziene druk, 1969) heeft het over: een bedaard, luid en zeer melodieus gekweel....overgaand naar het zwakke soms wat onmuzikale slot.

De “nieuwe zakgids vogels” van Peter Hayman (2009) omschrijft de zang als: een zachte vloeiende muzikale riedel met een krasserig einde. Door deze beschrijving merk ik dat taal verandert in de loop van de tijd, want het gaat over de zelfde vogel en zoveel anders is hij niet gaan zingen lijkt me, maar misschien heeft hij zich toch ook wel wat aangepast aan de tijd met nieuwe geluiden.
Soms verzin ik woorden op de melodie, dat kan mooi als het buiten zo rustig is en je in je bed er naar ligt te luisteren! Of het nu kwam omdat het Hemelvaart was en het een prachtige en warme dag was geweest, de woorden die ik bedacht op het ritme van de merelzang waren: “ Het komt goed, houd moed !” en mijn tekst kwam een aantal keren terug in de strofes en riedeltjes die de merel uit volle borst zong. Het leek een soort meditatie op deze manier: een herhalend thema van een merel die dóór bleef zingen en ik die op de drie lange en de twee iets kortere noten deze tekst zei. Al bij al maakte het me uitzonderlijk rustig van binnen! De volgende morgen herinnerde ik me het nog ( geen droom dacht ik) en ineens bedacht ik me dat onze oud dierenarts G. Roorda elk bezoek aan de boerderij altijd beëindigde met de woorden: “Houd goede moed” Dat hij dat zei, heb ik altijd bijzonder gevonden, want alleen als het écht nodig was riep je de dierenarts en soms kwam het niet goed.....
Op weg na Pinkster wens ik jullie dit ook toe:

Houd goede moed ! en dat allemaal omdat de merel, die op Hemelvaart uit volle borst zong, mij deze inspiratie gaf........ Renée

Rondom de Vermaning - Nieuwsbrief



blad Doperse berichten


Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier
juni, juli, augustus 2020

Data:
In elk geval tot september zijn alle bijeenkomsten afgelast in verband met Corona
jaarlijkse ledenvergadering: verplaatst naar volgend jaar
30+ groep woensdagavonden : afgelast

Inhoud
2 Voorwoord: Pinksterfeest
4 Berichten vanuit de kerkenraad
6 ps 46
7 Troost ( Inlia)
9 Verjaardagen
10 Tasjes maken

VOORWOORD: PINKSTERFEEST

Nou ja,...feest? In deze merkwaardig spannende tijd is het woord feest niet meteen het eerste dat bij je naar boven komt. Voor nogal wat mensen is Pinksteren een lastig thema. Ik probeer aan onze kleinkinderen wel eens uit te leggen waar het nu precies om gaat. Dat geef ik je te doen. Hoe het dan ook maar is: Het gaat zeker om de goede geest, in plaats van het tegenover gestelde. Dat begrijp ik uit de woorden die Huub Oosterhuis schreef.

“Sinds onheugelijke tijden staat de hoop geschreven dat ooit grote woorden als ‘verzoening - leed geleden - mensenrecht - schoon water - vrede’ tot eindelijk een nieuwe wereld worden, eindelijk de echte. In naam van hen die vóór ons waren en omwille van wie na ons komen, blijf die grote woorden dromen - laat de hoop niet varen!”

In het Pinksterevangelie horen we dat mensen elkaar eindelijk goed begrijpen en verstaan. Ook dat is een droom, terwijl we op onze eigen plek worden aangespoord daaraan te willen meewerken en dat niet alleen, want in de weken voorafgaand aan Pinksteren wordt in de lezingen ook gezegd dat gebed belangrijk is. Dat het niet om prachtige woorden gaat, maar om eenvoud, om woorden die je uit wilt spreken. De bekende Toon Hermans zegt dan:

“Adem. Bidden is de adem van mijn ziel, wakkert het vuur aan in mijn hart, is de warmte in mijn leven.”

Juist in deze periode waarin het agressieve virus zo’n toonaangevende rol in ons leven speelt is het belangrijk om dichtbij jezelf te blijven om er zo ook voor anderen te kunnen zijn. Meestal lukt het mij om standvastig te zijn, niet in een soort van paniek te raken, maar een enkele keer slaat de angst me om het hart.
Daarom herkende ik me zo in de woorden die ik las in het Gemeenteblad van de Doopsgezinde Gemeente Harlingen, de stad waar ik in 1944 in het ziekenhuis geboren ben en daar vlakbij op de boerderij ben opgegroeid: .

“Wiens stem ik hoor in de wind, Wiens adem heel de wereld leven geeft,
hoor mij, ik heb uw kracht en wijsheid nodig.
Laat mij in schoonheid wandelen en laat mijn ogen altijd de dieprode zonsonder-gang zien.
Laat mijn handen respect hebben voor alles wat U maakte
en mijn oren gespitst zijn om uw stem te verstaan.
Maak mij wijs zodat ik de tekens begrijp die U ons mensen geleerd hebt.
Help mij kalm en sterk te staan in alles wat op mij af komt.
Laat mij de lessen ontdekken die U verborgen hebt in elk blad en elke steen.
Help mij zuivere gedachten op te diepen en te handelen met de bedoeling anderen te helpen.
Help mij medeleven te vinden zonder dat het mij overweldigt.
Ik zoek kracht, niet om beter dan mijn broeder en zuster te zijn, maar om mijn grootste tegenstander aan te kunnen, mijzelf.
Maak dat ik altijd klaar sta om U bij te staan met schone handen en oprechte ogen, zodat als mijn leven wegzakt als de zon in het westen, mijn geest zonder schaamte bij U mag zijn.”

Eerlijke, oprechte woorden, vind ik, waarvan mijn vader zonder enige twijfel gezegd zou hebben: “Daar heb ik mijn handen vol aan!” Maar toch zijn ze voor mij niet te idealistisch. Ik zie ze als een richtsnoer om zo goed mogelijk te proberen mijn leven daar op af te stemmen.

Ds. Renze Pieter Yetsenga

BERICHTEN VANUIT DE KERKENRAAD

Als kerkenraad kunnen we nu natuurlijk niet meer bij elkaar komen en hebben we in april via Skype vergaderd. Het was even wennen maar het ging goed en de vergadering duurde korter dan gebruikelijk. Wat is er zo de afgelopen periode gebeurd? Er is het één en ander niet doorgegaan zoals u heeft ervaren maar er zijn ook zaken die wel doorgang vonden.
Wat niet is doorgegaan:
  • De zondagse diensten, ter vervanging hiervan ontvangt u de preek die door de predikanten uit het Noorden bij toerbeurt worden opgesteld. Renée verstuurt deze via de mail naar leden en belangstellenden en diegenen die niet in het bezit zijn van een computer ontvangen deze op papier. Ook voegt ze altijd een persoonlijk schrijven toe. Deze diensten zijn ook op de website nog te zien.
  • De koffie ochtenden konden helaas ook niet doorgaan. Ds. Yetsenga probeert afspraken te maken om een keertje bij u langs te komen. U heeft hier inmiddels een brief van hem over ontvangen.
  • Ledenvergadering is komen te vervallen, we hopen dat het in 2021 wel door kan gaan.
  • Gespreksgroep, ook deze is na februari niet meer bij elkaar gekomen.
    Wat gebeurde er wel?
  • Anneke de Boer, onze organiste draagt zorg voor het lied van de week, Renée stuurt dit naar u door. Ook terug te luisteren op de website.
  • De 80+ leden hebben met de Paasdagen een bloemetje ontvangen.
  • Door de GDS is een 50 dagen (tijd tussen Pasen en Pinksteren) kalender samengesteld die onder iedereen verspreid is.
  • De aannemer heeft diverse onderhoudswerkzaamheden aan het kerkgebouw verricht. Monumenten wacht is op bezoek geweest en heeft een inspectie rapport uitgebracht.
  • We hebben te maken gehad met muizen in de Schuilplaats, hierop is actie ondernomen en het wordt verder in de gaten gehouden.
  • De grond rondom kerk en Schuilplaats moet onderhouden worden, bomen snoeien en goten schoonmaken. De buurvrouw vertelde dat zij zo nu en dan een emmertje paardenbloemen tussen de schelpen verwijderd, dit is natuurlijk vreselijk aardig en stellen we zeer op prijs.
  • Op 10 februari kwamen in de Schuilplaats een aantal mensen bijeen om tasjes te naaien voor MCC. Doopsgezind Nederland heeft toegezegd 900 tasjes te leveren. Het plan is de goederen (tasjes en comforters) in het najaar naar Jordanië te sturen waar ze uitgedeeld worden in vluchtelingen kampen. De tasjes worden deels gevuld met schoolspullen en 200 tasjes zullen gevuld worden met naaispullen. We zijn op de 10de februari voortvarend van start gegaan maar helaas kon deze bijeenkomst geen vervolg krijgen. Zelf (Tineke) ben ik maar door gegaan, er zijn nu 30 tasjes klaar.
Toekomst.
Als kerkenraad hebben we het besluit genomen om alle diensten voorlopig tot 1 september te schrappen. U denkt misschien we zijn een klein groepje en de diensten met max. 30 personen mogen vanaf 1 juni weer doorgaan. Echter hieraan zijn wel allerlei voorwaarden verbonden.

Het Interkerkelijk Contact inzake de Overheid (CIO) adviseert het volgende:
De fysieke aanwezigheid bij samenkomsten nog steeds zoveel mogelijk te beperken. De diensten zoveel mogelijk digitaal te laten plaatsvinden, dan wel uit te stellen.

Aansluitend op dit advies van het CIO luidt het advies van de ADS;
De meeste van onze leden behoren gezien de leeftijd tot de risicogroep.
Naast het bezoek van de dienst kan ook het reizen van huis naar kerk en heen en terug risico’s meebrengen. Kerkgebouwen zijn niet altijd ingericht voor diensten die volgens protocol moeten verlopen. Gemeentezang, er wordt onderzocht in hoeverre zingen effect heeft op verspreiding van de virusdeeltjes. Er wordt aangenomen dat zingen de druppeltjes verder draagt en het besmettingsrisico dus groter is. Koffiedrinken wordt ten zeerste afgeraden.

Dit alles overziende en gelet op de inrichting van onze kerk is het niet verstandig om voorlopig diensten te organiseren. Vanwege de onderlinge voorgeschreven afstand van minimaal anderhalve meter zijn er een beperkt aantal plaatsen beschikbaar, van te voren moet bekend zijn wie komen, er kan geen gebruik van gaderobe en toilet gemaakt worden, men moet één voor één naar binnen en naar buiten, er is geen helpende hand bij stoepjes ed. Dit alles overwegende is het besluit genomen voorlopig geen diensten te organiseren. Als er veranderingen komen dan hoort u dat zo spoedig mogelijk. Tineke

Uit ‘Geef Mij nu je angst’ uitgave van de Gemeenschap voor Doopsgezind Broederschapswerk.

EEN (HEEL VRIJE) HERTALING VAN PSALM 46

God,
Ze zeggen dat je bij jou veilig kunt schuilen,
dat je bij jou altijd terecht kunt,
als je het niet ziet zitten,
als de wereld op z’n kop staat.
Soms staat het water me tot de lippen,
De golven klotsen over m’n hoofd.
Alsof een storm over me heen raast,
En alles om me heen in elkaar stort.
Kom dan, en blijf bij me,
Tot de lucht is opgeklaard
En de zon weer schijnt.
Het is alsof jouw stem fluistert in mijn hart:
“Wees stil, en weet dat ik het ben,
Ik laat je niet alleen.”
Kom dan, en houd met vast,
Alle dagen van mijn leven.

6

TROOST.

Ik schrijf u dit op Goede Vrijdag. Het verhaal van deze dag is voor mij het verhaal van een man die mens is geworden om voor ons, met ons, door het diepste dal te gaan. Die met ons lijdt, voor ons het ultieme offer brengt en zelfs aan het kruis nog vraagt ‘vergeef hen’. Het is het verhaal van een God die troost biedt.

Troost.
Dit schilderij van Alessandro Pucci werd op social media gedeeld door Pietro Bartólo. (Zoals velen van u weten, hebben we een band met de dokter van Lampedusa die tegenwoordig ook Europarlementariër is.) Pucci werd ertoe geïnspireerd door de zegen die paus Franciscus uitsprak op een leeg Sint Pietersplein. De paus sprak over de duisternis die zich verspreidt, over de oor-verdovende stilte, de leegte.

Troost “We realiseren ons nu dat we allemaal op dezelfde boot zitten”, zei Franciscus, “Ieder van ons kwetsbaar en gedesoriënteerd in de storm, maar tegelijkertijd belangrijk en nodig. Ieder van ons geroepen om samen te roeien, op een ruwe zee. Ieder van ons met de behoefte om de ander te troosten.”

Het beeld van die boot doet mij denken aan die andere boot: meneer Vrijdag. Een bootje van nog geen 12 bij nog geen 4 meter dat ooit 282 mensen moeizaam maar veilig de Middellandse Zee over bracht. Dokter Bartólo stapte destijds voor de kust van Lampedusa aan boord om medische zorg te verlenen.

Voor ons 30-jarig bestaan, in 2018, haalden we meneer Vrijdag naar Groningen en stapte Pietro Bartólo hier voor de tweede keer aan boord. De kleine boot voer langs de grote slaapboot waarop wij in Groningen asielzoekers in nood opvangen en begeleiden. De Amanpuri: de veilige burcht. Er ligt nu een tweede boot naast. Dat was nodig om te kunnen voldoen aan de RIVM-richtlijnen. Met name voor de gasten in het voormalige Formule 1 Hotel kon dat anders niet

Het inmiddels bijna vervallen Formule 1 hotel heeft veel mensen troost geboden. Honderden mensen hebben daar hun hoofd neer kunnen leggen als zij de weg kwijt waren. Verdwaald, verdrietig, ziek, met pijn, in de war, boos, soms zelfs agressief. Allemaal konden ze daar hun hoofd neerleggen. Tot rust komen en daarna weer aan een toekomst werken. Dat vervallen hotel heeft ons geweldig gediend.

Toch heb ik de afgelopen weken echt angst gehad voor de mensen die we daar opvangen. De meesten moesten mets z’n tweeën één kleine kamer delen. Het was fysiek onmogelijk om daar 1,5 meter afstand te houden. En er zijn enkel gemeenschappelijke douches en toiletten. Als het virus daarbinnen zou komen, zouden mensen als ratten in de val zitten. Dat is nu, met de hulp en steun van de gemeente Groningen, gelukkig voorkomen.

Eind vorige week meerde de tweede boot, de Arkona, aan en konden we onze gasten verspreiden over de beide boten en het hotel. U leest erover in dit verhaal. De schrik sloeg ons om het hart toen een van de gasten op de nieuwe boot prompt hoge koorts kreeg. Het zou toch niet zo zijn; het coronavirus direct al op die nieuwe boot? Nee. Het bleek een nierbekkenontsteking. Wat een teken van deze tijd dat je opgelucht kunst zijn dat iemand ‘n nierbekkenontsteking heeft!

En zo zitten onze gasten in Groningen nu op twee boten en in één hotel, in Emmen verspreid over diverse huizen en in de Tussenvoorziening in Eelde in gezinsruimten. Maar eigenlijk zitten ze in dezelfde boot waarin wij allen zitten. In dezelfde boot, in dezelfde storm. En ergens onder ons een man die mens is geworden om ons troost te bieden.

Ik wens ieder van u sterkte in deze moeilijke dagen.
John W.R. van Tilborg
Directeur INLIA

PREEKBEURTEN:

Alle preekbeurten zijn tot nader order afgelast.
Doopsgezinde Internet diensten van A.D.S en G.D.S. zijn te volgen via onze website: www.dgwesterkwartier.nl
onder de preekbeurten staat de lijst met internetdiensten
Ook de orgelmuziek van Anneke is daar af te spelen.

Op de volgend bladzijde nr 10 ziet u het tasjes maken in de Schuilplaats
Ook dat kan nu geen doorgang meer vinden, (maar misschien kunt u thuis hier nog hiermee aan de slag in overleg met Tineke van der Wijk).



maart, april, mei 2020
DOOPSGEZINDE GEMEENTE WESTERKWARTIER Data:
  • jaarlijkse ledenvergadering zo 22 maart na de dienst
  • avondmaal witte donderdag 9 april 19.30 uur
  • paasontbijt 12 april 9.00 uur
  • Uitstapje van 26 april naar de doopsgezinde gemeente Berlikum ( Friesland)
30+ groep woensdagavond
25 maart
29 april
Koffieochtend ds. R.P. Yetsenga 10.00 uur op
dinsdag 24 maart
Inhoud
2 Voorwoord: Dat geeft hoop
3 Gedicht: Dat geeft hoop
4-5 In memoriam zr Thea Schuiringa-Mulder
5-6 Verslag Koffieochtend 21 januari
6 Preekrooster
7 Verjaardagen
8 Midweek Fredeshiem
9-10 Vermaningspad hemelvaartsdag 21 mei Blokzijl-Giethoorn-Steenwijk
1

VOORWOORD:

DAT GEEFT HOOP...
We gaan opnieuw op naar het Paasfeest, voorafgegaan door weken waarin we verschillende aspecten van het lijden beschouwen. Lijden dat ons overkomt, waar we niets aan kunnen doen; lijden dat ons wordt aangedaan en dat laatste zien we in veel faetten om ons heen gebeuren en soms staan we er zelf midden in. Hoe het met onze wereld gaat, met onze aarde, het klimaat, het toekomstperspectief. Je kunt er wanhopig van worden en af en toe overvalt mij dat. Dat ik alles op alles moet zetten om uit die negatieve spiraal vandaan te komen. Dietrich Bonhoeffer, die in de Tweede Wereldoorlog het verzet in de Duitse kerken heeft aangevoerd, schrijft het volgende over Het Lijden: Het is veel gemakkelijker te lijden gehoorzamend aan een bevel, dan vrij en na zelf genomen beslissing. Het is veel gemakkelijker te lijden samen met anderen dan eenzaam. Het is gemakkelijker publiek en met ere te lijden dan verborgen en in schande. Het is gemakkelijker te lijden in je lichaam dan in je geest. Christus leed vrij, eenzaam, verborgen en in schande, naar lichaam en geest en sindsdien leden vele christenen met hem. Het gebruik van het woordje gemakkelijker roept bij mij gevoelens van verzet op, ook al begrijp ik heel goed wat hij bedoelt. Anders gezegd: het hele thema lijden is ingewikkeld en in sommige situaties niet te volgen en nooit gemakkelijk. Aan het einde van die Veertigdagentijd, die wij vroeger ook Lijdenstijd noemden, gloort het Paasfeest. Nieuwe hoop, nieuwe kracht, levenskansen! Ik las een gebed dat ik graag doorgeef:

Ik wens u van harte alle goeds toe!
Renze Pieter Yetsenga 2

DAT GEEFT HOOP...

GOD, geef ons oog voor de zon op onze levensweg,
die ons verwarmt en vrolijk maakt.
Laat ons de schaduw dan ervaren als koelte die bezinning brengt
en die nodig is om verder te komen.
Geef ons oog voor alles wat groeit en bloeit
langs de wegen die wij gaan:
De dingen die lukken, de mensen die gelukkig zijn en
ons gelukkig maken.
Geef ons oog voor uitzichten en perspectieven op
ons spoor door de wereld en laat ons af en toe stilstaan
bij al die kleine dingen, die hoop geven voor de toekomst.
3

IN MEMORIAM

ZR. THEODORA CLARA AVELINA SCHUIRINGA - MULDER

*16 januari 1926, Warffum +16januari 2020, Zuidhorn

Precies op haar geboortedag overleed zr. Schuiringa in het Zonnehuis. Op 23 januari herdachten wij haar leven in de aula van crematorium Groningen. De vlag uit de Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier hing in de aula.

Een leven dat in haar vroege jeugd al diepe sporen naliet. Gevoelens van verdriet, eenzaamheid op boerderij ‘Zeeburgh’, in de Noordpolder, vlakbij de Waddenzee. Zij was de dochter van Gerard Simon Mulder en Jantje Keijer. Toen het huwelijk van haar ouders eindigde door overlijden van haar moerder, zocht zij troost bij haar grootouders en haar oom Jo(h). Waar nu het Hoogeland Museum is plantten zij samen een kastanjeboom; inmiddels een prachtige grote boom.

Te midden van verdriet is er dit hoopvol teken dat doet denken aan de uitspraak van Maarten Luther, die zegt: ‘Als ik wist dat morgen de wereld zou vergaan, zou ik vandaag nog een appelboompje planten’.

Haar vader hertrouwde met Fetje Geuker uit het Friese Dronrijp. Dan breekt er gelukkig voor haar een andere tijd aan. Ze benoemde dit zelf met woorden als ‘een goede jeugd’. Zij krijgt de kans om zich te ontwikkelen en volgt de opleiding voor lerares op de ‘Rollecate’, bij Deventer. Daar wordt ze op haar 21ste ook gedoopt in de Doopsgezinde Gemeente. Haar dooptekst zal haar tijdens het verdere leven vergezellen: ‘Geloof in het Licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht’, (Johannes 12:36).

In 1952 trouwt ze met Gerke Jacob Petrus Schuiringa en komen ze te wonen op de Boerderij in Balmahuizen. Hoogte- en dieptepunten wisselen elkaar af. De geboorte van hun kinderen Jurjen, Gerard, Frederiek en het diep ingrijpende verlies van hun dochtertje. Dat betekende voor haar ‘hartepijn’. Het geloof is altijd een hele grote steun voor haar geweest. Zij voelde zich gedragen, zeker ook door de steun van de leden van de Doopsgezinde Gemeente.De Zusterkring betekende veel voor haar en zij diende de Gemeente ook als kerkenraadslid. Maatschappelijk dienstbaar in het schoolbestuur, de Floralia en het voorlezen van verhalen in het Zonnehuis. De tuin, de planten en bloemen bezorgden haar vreugde.

Kind van het Licht zijn, wat is dat een waardevol thema in ons menselijk leven! ‘Dat ben ik ook’, zei ze dan. Zo hebben we in grote dankbaarheid haar leven herdacht en haar uit handen gegeven, toevertrouwend aan de Eeuwige, wiens vrede ons bij dagen en nachten nabij is.

Renze Pieter Yetsenga, Groningen

KOFFIE OCHTEND

Noordhorn, 21 januari 2020.

Een twaalftal mensen was aanwezig in de Schuilplaats, de (voormalige) paardenstal gelegen achter de kerk. Ds. Renze Yetsenga stak van wal met het vertellen over zijn aanvullende studie na z’n emeritaat. Hij stond al geruime tijd op de lijst van een soort uitwisselingsprogramma met Zuid-Afrika. Jaren lang wilde het maar niet lukken één van de zes plaatsen te bemachtigen. En jawel uiteindelijk viel hij toch in de prijzen. Een verblijf van vier weken in Zuid-Afrika! Hier verbleef hij samen met z’n vrouw bij een plaatselijk predikanten-echtpaar. Omdat het vliegtuig toch betaald moest worden gingen ze er al een week eerder heen. Ds. Renze kon en kan zeer goed vertellen over z’n reisbelevenissen. Het Krugerreservaat én het Robbeneiland werden bezocht. Laatstgenoemde is erg bekend geworden door de lange detentie aldaar van Mandela. Wat erg mooi was om te horen was zijn voordracht van een ook bij ons bekende psalm...maar dan in het Afrikaans...zeer wel te verstaan en te begrijpen.

Op dinsdag 24 maart as. is er wéér een “koffieochtend” U komt dan óók ? Graag tot ziens !

H.M.Schuurman

PREEKBEURTEN

8 maart 10.00 Renze Yetsenga
22 mrt 10.00 Hemmo Meiborg
9 apr 19.30 Gerard Iwema Witte donderdag
12 apr 09.00 Els Rijkmans Pasen/ paasontbijt
26 apr Uitstapje naar Berlikum
10 mei 10.00 Saskia Treu
31 mei 10.00 Hemmo Meiborg Pinksteren
14 juni 10.00 Els Rijkmans


Afscheid mevr M.Voorhans 7

MIDWEEK FREDESHIEM

Van 20 tot en met 24 april wordt door de FDS, GDS en Ring Zwolle een (vakantie) midweek georganiseerd in Fredeshiem voor met name de wat ouderen in onze doopsgezinde gemeenten.

Het thema van de midweek luidt: ’Vrijheid’. Naast alle ontspanning gaan we gedurende de midweek in op wat vrijheid voor ons betekent. De midweek begint maandagmiddag 20 april en op vrijdagochtend 24 april worden de koffers weer gepakt.

We zijn momenteel druk bezig om een gevarieerd en ontspannen programma samen te stellen. Zodra dit bekend is, sturen we u dit toe, samen met de bevestiging van opgave. De leiding van deze midweek is in handen van Annie en Fokke Rekker-Van der Werff en Gerrit Jan Romeijn.

De kosten voor de midweek zijn: € 445,- voor een éénpersoonskamer en € 395,- voor een tweepersoonskamer (per persoon). Het juiste bedrag kunt u tegelijk met uw opgave overmaken naar: IBAN NL20 RABO 01 46 45 83 46 t.n.v. Penningmeester FDS; o.v.v. ‘Fredeshiem midweek 2020’.

N.B.
Mocht de kosten van deze midweek voor u een bewaar zijn om deel te nemen, wilt u dan in verbinding stellen met Annie Rekker-Van der Werff, tel. 06 22 05 28 06. U kunt ook contact met haar opnemen als er vragen zijn op het gebied het eventueel ‘meenemen van zorgverlening’ op het vakantieadres. Voor vragen kunt u contact opnemen met:

Annie Rekker-Van der Werff
Pleinpaed 3, 9287 LP Twijzelerheide
tel. 06 22 05 28 06
email: ahrekker@hotmail.com

VERMANINGSPAD 2020

Op Hemelvaartsdag langs Doopsgezinde Kerken Op Hemelvaartdag, 21 mei 2020, organiseren de Doopsgezinde gemeenten Steenwijk, Noordoostpolder, Blokzijl, Giethoorn, Zwolle en Meppel hun ‘Vermaningspad 2020’. De route van het Vermaningspad gaat dit keer langs de Doopsgezinde kerkgebouwen van Blokzijl, Giethoorn en Steenwijk. Gefietst wordt langs de waterrijke natuur van het nationale park Weerribben-Wieden. U kunt verder genieten van de dorpsgezichten Giethoorn, en Blokzijl en natuurlijk het stadsgezicht Steenwijk. Op de fietsroute Blokzijl - Giethoorn gaat u met de veerpont van Jonen over.

Traditioneel wordt elk jaar door één of een aantal Doopsgezinde gemeenten op Hemelvaartsdag fiets- en autotochten georganiseerd. De deelnemende gemeenten staan dan voor jullie klaar. Een ieder, Doopsgezind of niet, is welkom . De fietsroutes zijn geschikt voor iedere fietsliefhebber. Bent u minder mobiel dan kunt u de gemeenten bezoeken per auto.
De lengte van de fietsroute is ca. 45 kilometer.

U kunt starten tussen 9.00 uur en 10 uur vanaf de parkeerplaats van SV. Blokzijl, Kanaalweg 3.Hier krijgt u bij inschrijving à €10,-- een programmaboekje met routes, en een button. Deze button geeft recht op koffie met Blokzijler brok in de kerk van Blokzijl, koffie en thee in de kerk te Giethoorn en soep in de kerk van Steenwijk. Verder kunt op vertoon van de button gratis met de pont bij Jonen overgezet worden. Kinderen tot en met 15 jaar doen gratis mee. De dag wordt om 15.30 uur besloten met een vesperdienst in de Doopsgezinde kerk te Blokzijl.

Nadere informatie over de gemeenten, de fiets- en autoroute, rustpunten en bezienswaardigheden kunt u vinden op de website www. dg-ringzwolle.nl.

Startpunt:
Doopsgezinde kerk Blokzijl, Breestraat 2, 8356DL Blokzijl
Adressen van de andere te bezoeken kerken:
Doopsgezinde kerk Giethoorn, Binnenpad 50, 8355BS Giethoorn
Doopsgezinde kerk Steenwijk, Onnastraat 10, 8331HM Steenwijk

Praktische informatie: Starten vanaf 9.00 u
Op het startpunt kunt u zich inschrijven voor €10.--. U ontvangt hiervoor een
programmaboekje met routebeschrijvingen en een button.
U dient zelf voor een lunchpakket te zorgen.
De dag wordt om 15.30 uur besloten met een vesperdienst in de Doopsgezinde kerk te Blokzijl.

Alle informatie is te vinden op de website www.dg-ringzwolle.nl
Voor verdere vragen kunt u mailen naar: info@dg-ringzwolle.nl of telefonisch contact op nemen met Tineke de Vries 06-253 631 95.

Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier
december 2019, januari, februari 2020

DATA:
  • 15 december 18.45 uur Volkskerstzang Grijpskerk (Nicolaas Grijpsstraat)
  • 20 december 19.30 uur Kerstfeest voor jong en oud met koortje
  • 25 december kerstochtendienst met koortje, vooraf koffie
  • 31 december 17.00 uur Oudjaarsdienst
  • 26 januari World Fellowship Day in Sappemeer 10.00 uur
  • 23 februari 3 kerkenconcert Sappemeer
  • 30+ groep woensdagavond
  • 29 januari bij Renée
  • 26 februari bij Renée
Koffieochtend ds. R.P. Yetsenga 10.00 uur op
dinsdag 21 januari
dinsdag 24 maart
Koortje oefenen elke zondag 11.30 uur als er dienst is
Als er geen dienst is om 10.45 uur

Inhoud
2 Voorwoord: Kerst het feest van ons verlangen
3 Licht
4-6 Berichten vanuit de kerkenraad
7 Preekrooster
8-9 Suriname
10 Verjaardagen

VOORWOORD:

KERST, HET FEEST VAN ONS VERLANGEN

Opnieuw gaan we op naar het kerstfeest. Voor een ieder van ons een feest met herinneringen; voor een deel zelfs kostbare. Want wanneer ik zelf terugdenk aan die dagen: in de adventsweken op de zondags-school met overgave repeteren voor het kerstspel. De ene keer was ik herder, dan koning, soms Jozef, of een nieuwsgierige toeschouwer. Je moest je rol stevig in je hoofd hebben. Het even niet meer weten, een zin helemaal verkeerd zeggen, het was voor jezelf een afgang. Alleen moeten zingen op dat podium, ook een behoorlijke klus. Kerstfeest, ook bij ons thuis op de boerderij, in alle eenvoud, maar warm, gezellig, met mijn moeder achter de piano en ik op de accordeon. Maar hoe het dan ook maar is, het is en blijft een feest van verlangen.

Verlangen naar vrede, waarbij je denkt: als dat toch eens mogelijk zou zijn op die plekken waar mensen elkaar nu het licht in de ogen niet gunnen.

Verlangen naar meer begrip, naar saamhorigheid in een tijd waarin we zoveel verwarring en angst om ons heen bespeuren en af en toe constateer ik bij mezelf die gevoelens.

Al weer een behoorlijk aantal jaren geleden las ik tijdens mijn laatste studieverlof het dikke boek ‘De Gemeente en haar verlangen’. Wat verlangen wij als geloofs-gemeenschap? Dat we elkaar weten vast te houden en er kunnen zijn in goede- en kwade dagen. In dat boek staat de stelling: pastoraat, omzien naar elkaar, is het cement van de Gemeente. Ik ben het daar van harte mee eens. Ook al zijn we maar klein in getal, we zeggen hopelijk dat de Gemeente iets voor u en mij betekent. Dat is het immers: Voorbij de duisternis naar het Licht. Het Licht waar we zeker in de kersttijd zo graag van zingen.
Ik wens u gezegende dagen toe!

Renze Pieter Yetsenga 2

Licht

Als je wilt dat er licht is ontsteek het dan zelf,
je hebt lucifers om ’t te ontbranden,
een mens heeft zoveel, zo heel veel licht
in beide handen...
Als je wilt dat er warmte is maak hoog dan
het vuur,
je hebt woorden om de kilte te doven,
een mens heeft zoveel, zo heel veel kracht
om in te geloven...
Als je wilt dat er vrede is, begin bij jezelf,
je hebt kansen harmonisch te bloeien,
een mens heeft zoveel, zo heel veel goeds
door innerlijk groeien...
Als je wilt dat er liefde is, geef iets van jezelf
in troosten, een veilig omarmen,
een mens heeft zoveel, zo heel veel steun
om anderen te warmen...
Als je wilt dat er licht is ontsteek dan jouw lamp
in luisteren, beschermend medeleven,
een mens heeft zo veel, zo heel veel liefs
om weg te geven
(zichzelf...)

Deze woorden van Margreet van Hoorn - die ik verder niet ken - spreken mij aan.

BERICHTEN VANUIT DE KERKENRAAD

Enkele zaken die de afgelopen periode de aandacht gevraagd hebben zijn:
  • Nu ds. J. Kikkert naar Curaçao is vertrokken en zijn werkzaamheden, in overleg met dg gem. Groningen, zijn overgenomen door ds. R. Yetsenga was het ook nodig om de overeenkomst met Groningen aan te passen. Dit is in goed overleg gerealiseerd.
  • Door Willemien zijn de opengevallen plaatsen in het preekrooster van 2019 en 2020 weer ingevuld, waarvoor onze hartelijke dank.
  • ! Jan Albert is naar de laatste BV vergadering in Amsterdam geweest. De organisatie structuur van de ADS gaat veranderen. Het komt er in het kort op neer dat niet meer iedere gemeente een afgevaardigde /vertegenwoordiger heeft in de vergadering. In plaats daarvan komen er nu regionale vertegenwoordigers die 2 of 3 keer per jaar bij elkaar komen. Voor de GDS zijn dit br. J.C. Noord, lid van de dg gem. Groningen en br. A. de Vries, lid van de dg. gem Haren. Deze vertegenwoordigers moeten regelmatig overleggen met hun achterban en dat zijn o.a. wij. Het zal even wennen zijn maar andere tijden vragen ook om een andere organisatie.
  • ! Dopersduin bestaat ruim 85 jaar en dat willen ze weten ook. In1932 opende het Doopsgezind Broederschapshuis Schoorl zijn deuren. In die 85 jaren is er veel gebeurd, verdrietige zaken maar ook, en dat veel meer, blije gebeurtenissen. 25 Personen die door de jaren heen bij het wel en wee van Dopersduin, zoals het nu genoemd wordt, betrokken zijn geweest vertellen hier iets over in het boek ‘Dopersduin in 25 verhalen’. Het boek is voor 12,30 euro te bestellen via info@dopersduin.nl of telefonisch 072-5091274.
  • We kijken met plezier terug op twee gemeente aktiviteiten in de afgelopen periode; 8 september hadden we onze startdag en hebben we door middel van een film kennis kunnen maken met de doperse geschiedenis in Europa en hoe die nu vorm gegeven wordt door middel van verhalen en monumenten. Het was een speciale middag mede door onze gasten uit Berlicum die een heerlijke koek gebakken hadden. Een week later op 14 september was onze Vermaning in het kader van Open Monumentendag open, er was een tentoonstelling ingericht met werk vanTrijntje Bakker, textielkunstenares uit Noordhorn. Het was mooi weer en dit werkte er zeker aan mee dat er veel bezoek langs kwam.
  • De afgelopen maanden heeft ds. R. Yetsenga twee koffie ochtenden verzorgd. Ook in het nieuwe jaar zal hij dit gaan doen, wanneer is mij op dit moment niet bekend maar u hoort er zeker meer van.

AKTIVITETEN VAN DE RAAD VAN KERKEN ZUIDHORN

Ook de komende maanden zijn er nog volop interessante aktiviteiten die uw aandacht vragen zoals:
  • Stilte bijeenkomsten: elke vrijdag van 19.30-20.00 uur Dorpskerk Zuidhorn
  • ‘Vrijspraak voor losers’: Het betreft een boek van een Amerikaanse vrouw Nadia Bolz-Weber en het gaat over het maken van morele keuzes die soms erg lastig kunnen zijn. De avonden staan o.l.v. Yke Luinenburg en zijn op 11 en 18 december in Klein Hanckema, Zuidhorn.
  • Groene theologie, een boek van Trees van Montfoort. De avonden staan o.l.v. Hilda van Schalkwijk en zijn op 15, 22 en 29 januari van 20.00-22.00 uur in de R.K. pastorie.
  • Twee avonden over H.N.Werkman, inleider is Hester Wouda, op 16 en 23 januari van 19.30-21.30 uur in Klein Hanckema te Zuidhorn
  • Twee avonden met poëzie: o.l.v.Willem Tjebbe Oostenbrink op 23 en 30 januari van 20.00-22.00 uur in Klein Hanckema.
  • Rondje kerkbezoek: 16 februari, Russisch Orthodoxe kerk in Groningen en op 15 maart wordt een bezoek gebracht aan de Kluizenarij Onze Lieve Vrouwe van de Besloten tuin in Warfhuizen. Wilt u hier meer over weten dan is Renée ter Veer het aangewezen adres.
  • Film: Ida, met tevens een nabespreking. De begeleiding is in handen van Yke Luinenburg, de avond begint om 19.45 uur op woensdag 19 februari in Klein Hanckema.
  • Soulfulness in de Veertigdagentijd: Bewust leven vanuit de ziel, het boek wil je bewust maken van je eigen innerlijke leven en om vandaaruit verbinding te zoeken met de ander (natuur/God). Het zijn 5 bijeenkomsten o.l.v. Hester Wouda op 25 febr., 3, 17, 24, 31 maart in Klein Hanckema, inloop vanaf 19.15 uur, tot 21.00 uur.
  • Drieluik, 75 jaar na de bevrijding: Op een drietal avonden wil Henk Pol met ons spreken over enkele aspecten van WO II. De data zijn 4 en 18 maart en 1 april van 20.00 tot 22.00 uur. De gesprekken vinden plaats in De Schuilplaats.
  • De brief van Don Juan: O.l.v. Peter van Kruining gaat men zich verdiepen in het fenomeen Brief. Het toneelstuk “de Brief van Juan” wordt gelezen en wie weet is er een verbinding te maken met de brieven in het N.T..Het is op 12 maart, 20.00-22.00 uur in Klein Hanckema.

PREEKROOSTER

08 dec. 10.00 u. ds. R.Yetsenga
20 dec. 19.30 u. Kerstfeest j en o
25 dec. 10.00 u. br H. Meiborg , koffie vanaf 9.30 uur
1ste kerstdag met koortje
31 dec. 17.00 u. Ds. E. Rijkmans Dinsdag
12 jan. 10.00 u. Hemmo Meiborg
26 jan. 10.00 u. Wereldbroederschapsdag Sappemeer
9 feb. 10.00 u. Annie Rekker en ook oecumenische cantate dienst gastkerk
23 feb. 10.00 u. Gerard Iwema 7

SURINAME

Zondag 22 Juli 2018 hebben Franz en ik (Marije) wat kunnen vertellen over onze Stichting in Suriname waar wij ons voor inzetten. We hebben ook een website www.stsg.nl die bijna klaar is.

We ondersteunen een alleenstaande mevrouw met 12 kinderen en een weeshuis in Paramaribo. Zie foto hieronder.
vlnr Mevr. Jona, 2 van haar kinderen, Marije.

We hebben schoolspullen voor haar kinderen gekocht en vanuit de stichting dit kunnen betalen. Ook verzorgen we hun door middel van het versturen van dozen met kinderkleding, schoolspullen, speelgoed en toiletartikelen. Ook ondersteunen we van een kennis die voor de klas staat een klas / school met schoolspullen en kleding z.n.

We proberen ongeveer 4 dozen per kwartaal te versturen. Zelf zijn we dit jaar 2019 in September weer geweest en hebben we ook Jolan Gaaikema bezocht en haar project en doopsgezinde dienst mee mogen maken. Wat ontzetten fijn was dat. We zullen haar project ook gaan ondersteunen door het opsturen van kleding, schoolspullen en andere dingen die ze voor haar project en kinderen die ze in huis heeft en begeleid kan gebruiken.

De extra collecte ging 22 Juli 2018 naar onze stichting en heeft 130,- euro opgebracht. Hier hebben we 4-5 dozen voor kunnen versturen. De extra collecte van 25 Augustus 2019 heeft € 95,50 opgebracht en heb hiervoor 25 nieuwe hoeslakens kunnen kopen voor de bedjes in het weeshuis

Wie nog wat overheeft in de zin van onderstaande spullen kan zich melden bij: Marije Koettnitz-Worst (nijntje800@hotmail.com / 06-15012674). Ik komt het ook wel bij U ophalen.
V.l.n.r Vincent (theoloog in opleiding) Marije, Jolan, Franz
  • kinder (zomer) kleding van 0-18 jaar (t/m maat s-m)
  • schoolspullen (schriftjes/pennen/potloden/stiften/linealen/passers/gum)
  • toiletartikelen (tandenborstels en tandpasta kind en volwassen/ shampoo/douchegel/zeep/haarborstel, haarclipjes en of elastiekjes)
  • schoenen (geen winterschoeisel)
  • knutselmateriaal en naai, haak en brei materiaal
  • kinderbijbels, woordenboek engels en spaans
Stichting Surinaamse Gezinnen bedankt U voor uw inzet en hulp.
NL03RABO0167744623 te Winschoten
Marije en Franz Koettnitz-Worst tentoonstelling vanTrijntje Bakker, textielkunstenares